Wie ben ik?

Identiteit, wat eigen is aan een persoon, is hot. VPRO's Tegenlicht heeft er een serie van 7 afleveringen aan gewijd. De WRR schreef een rapport (Identificatie met Nederland) om de band met Nederland te versterken. Een Argentijnse allochtoon was op zoek naar de Nederlandse identiteit, maar kon die niet vinden.


Identiteit heeft verschillende kanten - persoonlijke en sociale. Eerst mijn persoonlijke. Ik ben een AdopKo - geadopteerde Koreaan. Ik voel me vooral Nederlands en Koreaans. Tot mijn vierde leefde ik in Korea. Ik heb daarna nog een jaar in Korea gewoond. Ik zie er Koreaans uit, maar als men Koreaans met me wil spreken val ik door de mand. Een PolderKoreaan dus. Tijdens een wedstrijd voetbal ben ik voor zowel Oranje als de Red Devils. Als ze tegen elkaar spelen, ben ik voor beide. Ik eet boerenkool en kimchi - maar niet tegelijkertijd.

Hoe zit het met online identiteit? Mijn virtuele identiteit heeft genoeg vrienden op Hyves, connections op LinkedIn en friends op Facebook. For what it's worth... Het interessante van deze websites vind ik dat de groepen waar je lid van bent je identiteit bepalen. Wie je bent. Wat je doet. Dat deze combinaties je uniek maken. Maar ook dat je ergens bij hoort.

Mijn familie, vrienden en werkomgeving zijn verbonden met mijn sociale identiteit. In hoeverre bepaalt mijn carrière mij? Carp noemt de generatie twintigers Mixers. Die willen goed contact met familie & vrienden, een carrière en zelfontplooing. En vooral balans daarin vinden. Hmm, herkenbaar.

De Intermediair zegt streng dat deze generatie lui en verwend is. Omdat "we" alles tegelijk willen. Lui? Ja, werkweken van 80 uur kan ik mij niet voorstellen. Verwend? Tegenwoordig is er gewoon veel mogelijk. In het buitenland studeren en werken, bijvoorbeeld. Waarom zou ik daar geen gebruik van maken?

Volgens Richard Layard, een econoom die onderzoek deed naar geluk, is een gezonde samenleving belangrijk. Keuzes kunnen maken verhoogt het welzijn. En elkaar helpen. De winst? Gelukkig zijn kost de overheid minder geld.

Ach, het hoeft van mij niet allemaal tegelijk. Een beetje afwisseling is ook prettig. Wat belangrijk is hoe ik me ergens bij voel. Koreanen noemen dat gibun, 기분. Het woordenboek vertaald dat als: feeling, sentiment, humor, mood, state of mind.

Ik blog, dus ik ben!

Google in het midden

Binnenkort verschijnt de zoekmachine ook op je mobiel. Het is voor het eerst dat Google zich gaat richten op mobiele telefonie, het nieuwe medium. In Korea experimenteert Google al met mobiele advertenties. Wat is een medium? (In het Latijn: in het midden.) Volgens de Van Dale:

me·di·um1 (het ~) 1 (media) middel, instrument om informatie openbaar te maken, bv. krant, radio, televisie


Je kan dus via de krant, radio en televisie in één keer veel mensen bereiken. Vandaar dat het ook vaak massamedia wordt genoemd. Naast deze ouderwetse media kun je ook informatie opvragen op het Internet en op je mobiele telefoon. En, publiceren via deze media. Het Internet kenmerkt zich vooral door de 1-op-1 verhouding tussen degene die publiceert en degene die consumeert. Het publiek, in marketing termen je doelgroep, is namelijk versnipperd. Keek men vroeger massaal naar het 8-uur journaal, tegenwoordig zijn er diverse manieren om het nieuws te volgen (op TV, met podcasts of via RSS). Bovendien is er meer tweerichtingsverkeer - je hebt als gebruiker invloed op de inhoud.

Voor adverteerders was het interessant om bij zoveel mogelijk mensen tegelijkertijd reclame te maken voor je produkt. Maar is dat nu nog wel zo effectief? Als ik reclame zie voor wasmiddelen, ren ik niet gelijk naar de winkel om het te kopen. Als ik in Google "LG Shine" intik, ben ik veel meer geneigd dit produkt aan te schaffen. Daarnaast kun je direct zien wat het rendement is van advertenties op Google, door conversies te meten.

Vandaar dat Google dan ook het meeste verdient aan relevante reclame die getoond wordt bij de verwante zoekresultaten. Dit programma (gesponsorde koppelingen) heet AdWords. Naast een goede zoekmachine is Google dus vooral een media bedrijf (als de STER of IP van het Internet) die advertenties verkoopt!

Waarom mengt Google zich dan in de strijd om de gunst van de mobiele gebruiker? De invloed van dit medium zal evenredig toenemen met de snelheid. Kijk maar in Azië, waar men massaal mobiel internet, TV kijkt en shopt. Niet voor niets heeft men daar al supersnelle netwerken. Je kan alleen maar fantaseren wat er ons nog te wachten staat.

Wat zou het cool zijn rond te lopen in een stad en je mobiel te gebruiken om je te leiden naar de plek die je zoekt. De bioscoop, café of station die je zoekt, maar niet kan vinden! Het enige wat toestellen nog nodig hebben is GPS. Zodat je mobiel je plaats kan bepalen. Helaas heeft de iPhone dat nog niet, misschien dat Google met Android die ons gaat brengen!

Het is makkelijk voor te stellen. Zie dit voor je. Je loopt op straat. Te laat voor je afspraak. Totaal gedesoriënteerd. Wanhopig! (Is je vast wel eens overkomen? Niet erg, je bent op een plek waar je nog niet bent geweest.) Je haalt je mobiel tevoorschijn. Je opent de kaart. De plek waar jij je op dat moment bevindt opent zich in 3D, zoals met Google Earth. Je tikt je bestemming, "Stadhuis Amsterdam" in en de route verschijnt. Met herkenningspunten (Muziektheater, de Amstel, Waterlooplein) ook al ben je lopend, met de fiets of de metro. Daarnaast zie je op je scherm advertenties van concerten en nog wat restaurants met de laatste aanbiedingen. Redding!

Ontwikkelingen hier naar toe zijn er al. De steden Amsterdam, Rotterdam en Groningen zijn gedigitaliseerd. Koud kunstje om het digitale Waterlooplein te vullen met echte instanties en bedrijven.

Google heerst op het Internet. Het verdient een fortuin met het verkopen van tekstadvertenties op het Internet. Wordt het ook het middelpunt van de mobiele communicatie?

Gemak dient de mens

Er zijn weer een aantal ontwikkelingen in TV land. Sony introduceerde een OLED TV. Steeds meer LCD TV's voor auto's worden verkocht. Ideaal toch? In plaats van klagen over files gewoon onderweg TV of een DVD kijken! Een flexibele flatscreen, 3D TV's en een scherm waarbij je dingen kan voelen waren al een realiteit.


Straks zijn er altijd en overal bewegende beelden. Voor gebruiker en adverteerder op elk medium. Met elektronisch papier. De videoclip van Justice (D.A.N.C.E.) vind ik een ook mooi voorbeeld. Daar zie je t-shirts met steeds veranderende designs. Waar gaan de ontwikkelingen naar toe?

Beeldschermen zijn geschikt om een nieuwe manier van gebruikersvriendelijkheid te introduceren. Ken je de film Minority Report? Daar werkt Tom Cruise met een computer door direct het scherm aan te raken, in plaats van een keyboard.


Veel directer, veel intuïtiever. En, natuurlijk veel gebruikersvriendelijker! Een aantal projecten komen dicht bij deze fantasie. HP maakte al een touch screen computer voor de Koreaanse markt, zonder keyboard en muis. Een ander project is die van Jeff Han, 'multi touch interface design' heet het. Het ziet er verbluffend uit. Fictie wordt werkelijkheid!

Maar de ontwikkelingen gaan natuurlijk verder. Microsoft is bezig met 'digitale meubels'. Bijvoorbeeld een tafel met een gigantische LCD er in. Die ook gewoon door je vingers gestuurd wordt. Het gaat vast nog wel even duren voordat het uiteindelijk zover is.


Tot die tijd hebben we die praktische draadloze tafelbellen die je in Korea al hebt. (Door op een bel te drukken in een café, komt het personeel naar je toe om de bestelling op te nemen, of de rekening te brengen.) Hierdoor hoef je niet meer de moeite te doen om de aandacht te trekken van de serveerders. Ze komen vanzelf naar je toe!

Een beter milieu...

... begint bij jezelf. Dit was de slogan van een reclamecampagne die opkwam voor een beter klimaat. Toen in de jaren negentig, nu is het milieu weer een hot item. Getuige de Nobelprijs voor de vrede die Al Gore en de VN kregen. Denk verder ook aan groene stroom, hybride auto's, zonnepanelen en windturbines.


Waarom schrijf ik hier nu over? Omdat het blog action day is! Het thema van dit jaar is... ... Milieu. En omdat op de beurs mijn aandelen "new energy" nog steeds onder de aankoopprijs zitten, hèhè.

Het is opvallend dat de interesse voor duurzame energie stijgt naarmate de benzine duurder wordt. En daarmee samenhangend, de stabiliteit in de Golf regio - waar de meeste olie vandaan komt. Dat is mooi weergegeven in dit schema. Nu ligt de prijs van een vat olie rond de 80 dollar.

Een beter klimaat kan wel ten koste gaan van de derde wereld. De prijs van maïs gaat bijvorbeeld omhoog, omdat het tegenwoordig wordt gebruikt voor bio-ethanol (een duurzame brandstof). Die vervolgens geëxporteerd wordt naar eerste wereld landen.

Op visite bij Kim Jeong-il

In 2000 was Kim Dae-jung al op bezoek. In mei 2007 reed er weer een trein tussen Noord- en Zuid-Korea. Gisteren was de Zuid-Koreaanse president Roh Moo-hyun op bezoek bij de dictator Kim Jeong-il voor een 3-daagse top.


Kim Jeong-il is een dictator die verantwoordelijk wordt gehouden voor een humanitaire ramp en nucleaire ambities. De gevolgen van het regime worden deels beschreven in het boek "The Aquariums of Pyongyang". Het nucleaire programma waar Noord-Korea mee bezig was wordt voornamelijk gebruikt om de 'kapitalisten' (Zuid-Korea, Japan, de VS) mee te chanteren.

Toch staan Noord- en Zuid-Korea misschien zelfs wel op het punt een vredesverdrag te tekenen. Je kan zeggen dat door geopolitiek Noord- en Zuid-Korea van elkaar gescheiden zijn. "When whales fight the shrimp gets hurt", zegt men vaak over de Koreaanse situatie van de vorige eeuw. De 'whales' zijn dan de VS, China, Japan en Rusland. Vergeleken met deze landen is Korea niet zo machtig. (Korea wordt dan ook vergeleken met een land als Polen.) En werd het dus vaak slachtoffer van de strijd tussen 'grote' landen.

China (de traditionele "big brother" van deze regio) is wellicht gebaat bij een toenadering tussen de Korea's. Door de omstandigheden zijn er veel Noord-Koreanen die naar China proberen te vluchten. Op China's initiatief zijn de 6 partijen (de Korea's en de 'whales') met elkaar gaan praten.

Er is in ieder geval vooruitgang in Noord-Korea. De ontwikkelingen worden dan ook vergeleken met die van China, 30 jaar geleden. De democratische senator Paull Shin (adopko) zei vorig jaar tegen mij: "a nuclear North-Korea is not a big problem. No one should have nuclear weapons, though."